قصری داری که اسمش «زندگی» است
رویاهایی داری که اسمشان را روی تک تک دیوارها و پنجره های زندگی خود نوشته ای. تو موسیقی زندگی خودت را به شیوه ای که دوست داری می نوازی. تو در میان جمع، تکنواز گروهی. مرحبا .....
قصری داری که اسنش زندگی است. درهایش را باز کن، بگذار تا دیگران وارد این قصر شوند تا در آن قدم بگذارند و با خود به این تالار باشکوه سر و صدا بیاورند. بگذار تا تک نوازی تو مخاطبان بیشتری داشته باشد. درها را باز کن و آدم ها را به زندگی خود راه بده. تو سزاوار مخاطبان و مشوقان بیشتری هستی.